امروز صبح که از خواب بيدار شدي،نگاهت مي کردم؛و اميدوار بودم که با من حرف بزني،حتي براي چند  کلمه،نظرم را بپرسي يا براي اتفاق خوبي که ديروز در زندگي ات افتاد،از من تشکر کني.اما متوجه شدم که خيلي مشغولي،مشغول انتخاب

 لباسي که مي خواستي بپوشي. وقتي داشتي اين طرف و آن طرف مي دويدي تا حاضر شوي فکر مي کردم چند دقيقه اي وقت داري که

 بايستي و به من بگويي:سلام؛اما  تو خيلي مشغول بودي.يک بار مجبور شدي منتظر بشوي و براي مدت يک ربع کاري نداشتي جز آنکه روي يک صندلي بنشيني.

بعد ديدمت که از جا پريدي.خيال کردم مي خواهي با من صحبت کني؛اما به طرف تلفن دويدي و در عوض به دوستت

 تلفن کردي تا از آخرين شايعات با خبر شوي.

تمام روز با صبوري منتظر بودم.با اونهمه کارهاي مختلف گمان مي کنم که اصلاً وقت نداشتي با  من حرف بزني.متوجه شدم

قبل از نهار هي دور و برت را نگاه مي کني،شايد چون خجالت مي کشيدي که با من حرف بزني،سرت را به سوي من خم نکردي.

 تو به خانه رفتي و به نظر مي رسيد که هنوز خيلي کارها براي انجام دادن داري.بعد از انجام دادن چند کار،تلويزيون

 را روشن کردي.نمي دانم تلويزيون را دوست داري يا نه؟ در آن چيزهاي زيادي نشان مي دهند و تو هر روز مدت زيادي از روزت را جلوي آن مي گذراني؛ در حالي که درباره هيچ چيز فکر نمي کني و فقط از برنامه هايش لذت مي بري...باز هم صبورانه انتظارت را کشيدم و تو در حالي که تلويزيون را نگاه مي کردي،شام خوردي؛ و باز هم با من صحبت نکردي. موقع خواب...،فکر مي کنم خيلي خسته بودي. بعد از  آن که به اعضاي خوانواده ات شب به خير گفتي ، به رختخواب رفتي و فوراً به خواب رفتي.اشکالي ندارد.احتمالاً متوجه نشدي که من هميشه در کنارت و براي کمک به تو آماده ام. من صبورم،بيش از آنچه تو فکرش را مي کني.حتي دلم مي خواهد يادت بدهم که تو چطور با  ديگران صبور باشي.من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم.منتظر يک سر تکان دادن،دعا،فکر،يا گوشه اي از قلبت که متشکر باشد.

 خيلي سخت است که يک مکالمه يک طرفه داشته باشي.خوب،من باز هم منتظرت هستم؛سراسر پر از عشق تو...به اميد آنکه شايد امروز کمي هم به من وقت بدهي.

آيا وقت داري که اين را براي کس ديگري هم بفرستي؟ اگر نه،عيبي ندارد،مي فهمم و هنوز هم دوستت

 دارم. روز خوبي داشته باشي...

لبخند را فراموش نکن !

 اعمال ما ، همیشه رساتر از کلماتند. مثلا تبسم شما به طرف مقابلتان میگویید :

من دوستت دارم ، تو مرا خوشحال میکنی ، از ملاقاتت خوشحالم ، تبسم خرجی ندارد

ولی چیزهای بسیاری می آفریند.

لبخند بدون این که دهنده اش را فقیر کند ثروتمند میکند.

تبسم ، یک لحظه بیشتر پایدار نیست ، ولی گاهی خاطره اش تا ابد باقی میماند.

لبخند خستگی را بر طرف میکند و افراد مایوس را امیدوار میکند.

لبخند بی هزینه برای شما، بهترین هدیه است.

خندیدن بر تمام اندامهای بدن تاثیر میگذارد ، و به عنوان مسکن طبیعی عمل میکند ،

 فشار روانی را کاهش میدهد کالری ها را به سرعت می سوزاند و

 سوء هاضمه را بهبود مببخشد.

به خود بقبولانید که لبخند بزنید و یا پیش خود آوازی را زمزمه کنید .

 طوری رفتار کنید که شادید.

عباراتی در ستایش لبخند:

لبخند زدن تو به روی برادرانت ، برای تو صدقه است.

                                                                         حضرت محمد ( ص )

مشکلاتت را در چمدان قدیمی بگذار و ببند و لبخند بزن ، لبخند بزن.

                                                                               مثل ایتالیایی                                                

بی مصرف ترین روزها روزی است که در آن نخندیده باشیم

                                                                       چارلز فیلد

آن جا که لبخندی نیست لبخند بزنید ، لبخند یافت خواهد شد.

                                                                            شادهلم استتر

.

گذار جهان هر چه باشد ، تو همیشه لبخند بزن تا جهانت خندان نماید

                                                                             کنفوسیوس

·         اولویت­های خود را تعین کنید

o        چگونه اهدافتان را اولویت بندی کنید

o        ایجاد فهرستی از کارهای اولویت­دار

پس از انتخاب اهداف مشخص، واقع بینانه و قابل

دسترس، هدف بعدی تصمیم­گیری در مورد این است که به ترتیب به سوی کدام یک حرکت کنید. متأسفانه پیدا کردن اولویت­ها همیشه آسان نیست. در پژوهشی که بین 1300 مدیر و از جمله پانصد رئیس شرکت انجام گرفت نشان داده شد که اغلب در اولویت­بندی ضعف دارند و این در همه جا دیده شده است.

هر چند که تعین اهدف مشخص و روشن تنها راه تضمین استفاده خردمندانه از هر ثانیه در 168 ساعت موجود در هفته است اما تعین اولویت­ها تنها راهی است که می­توانید مؤثرتر و پربارتر در جهت رسیدن به اهدافتان کار کنید.

چگونه اهدافتان را اولویت بندی کنید

بگذارید با اولویت­بندی اهداف « چرایی » که دلیل اصلی انجام بسیاری از کارها در زندگی هستند شروع کنیم. این گونه اهداف مسائلی را شامل می­شوند که مربوطند به:

می­توانید اولویت­های اهداف « چرایی » زندگی خود را از اعمال روزمره­تان دریابید، زیرا همواره کارهای اولویت بخشیده را به سایر کارها ترجیح می­دهید.

زمانی که تصمیماتی می­گیریم که سخت با اهداف « چرایی » ما در تضاد باشند نتیجه­اش تعارضات عاطفی و از طرف دیگر بالا رفتن میزان فشار روانی خواهد بود که اغلب به بیماری­های جسمی نظیر افسردگی، اضطراب، زخم­ها ( مانند زخم معده )، فشار خون بالا و بیماری­های قلبی منجر می­شود. بنابراین تا آن جا که امکان دارد مطمئن شوید که بین اهداف « چرایی » و اهداف « چیستی » و « چگونگی » نه تنها تعارضی نباشد بلکه هماهنگی برقرار باشد.

ایجاد فهرستی از کارهای اولویت­دار

این لیست به شما اجازه می­دهد که به طور عینی کارهایی را تشخیص دهید که از اولویت­های کم­تری برخوردارند. برای تهیه چنین فهرستی برای دو عامل مهم که اولویت هر کاری را تعین می­کند ارزش عددی یک تا سه در نظر بگیرید: فوریت، و اهمیت آن­ها

فوریت × اهیمت = اولویت

• کاری که از اولویت بالایی برخوردار است هم فوری است و هم مهم.
• کاری که از اولویت متوسط برخوردار است می­تواند هم فوری باشد و هم مهم، اما هرگز هر دو آن­ها نیست.
• کاری که از اولویت کم­تری برخوردار است نه مهم است نه فوری.

به عنوان مثال، آمادگی برای شرکت در یک جلسه­ی از قبل تعین شده مثلاً ساعت 11 امروز فوریت دارد ( ساعت 11 صبح ضرب­الاجلی است که فوریت آن را تعین کرده است ).

فهرستی از تمام کارهایتان بنویسید. اگر در هر مسئله­ای انتخاب­های مختلفی دارید، هر کاری را در معرض قضاوت قرار دهید و از خود بپرسید:

• چرا این کار را من انجام می­دهم؟
• چگونه این کار مرا در دست­یابی به یکی از اهداف زندگی­ام یاری می­رساند؟
• آیا می­توانم آن را از راه دیگری انجام دهم تا در وقتم صرفه­جویی کنم؟
• آیا این کار باید به فرد دیگری تفویض شود؟
• آیا اصلاً می­توانم این کار را حذف کنم؟

در صورتی که این کار حتماً باید انجام پذیرد، آن هم فقط توسط شما، اهمیت آن را طبق مقیاس زیر درجه­بندی کنید:

سپس فوریت آن را با مقیاس مشابه درجه­بندی کنید:

برای محاسبه اولویت کارها هر دو نمره را در هم ضرب کنید. اکنون ماتریس مدیریت کارها را که در زیر آمده است پر کنید، از طریق مدل­هایی که در بالا توصیف شده، تعین کنید که هر کاری به کدام یک از مربع­ها تعلق دارد.

هدف­گذاری را تمرین کنید

سه هدفی را که بیشتر میل دارید تا با به کار بردن تکنیک­های مدیریت زمان ( کتاب مدیریت زمان: رجوع کنید به منابع ) به دست آورید در زیر بنویسید. این گونه اهداف، هدف­های « چیستی » هستند و می­توانند شامل نکات زیر باشند:

·         با بازده بیش­تری کار کنید.

·         در رأس موعد مقرر کارها را به پایان برسانید.

·         از تلنبار شدن کارها جلوگیری کنید.

سپس منافع اصلی­ای را که از داشتن دو ساعت وقت اضافی روزانه برای کار، استراحت، یا بازی به دست می­آورید مورد توجه قرار دهید. این­ها اهداف « چرایی» هستند و می­توانند شامل نکات زیر باشند:

·         وقت بیش­تری را با خانواده­ام بگذرانم.

·         از پرداختن به یک سرگرمی یا تفریح لذت ببرم.

·         هنر تازه­ای را فرا گیرم.

بالاخره با استفاده از تکنیک­های مدیریت زمان به راه­های آزاد ساختن 120 دقیقه در روز فکر کنید. این راه­ها اهداف « چگونگی » شما هستند و می­توانند شامل نکات زیر باشند:

·         مانع وقفه افتادن در کارها شوم.

·         با سرعت بیش­تری بخوانم ( تند خوانی) و بنویسم.

·         جلوی چیزهایی را بگیرم که موجب طولانی شدن جلسات می­شود.

هدف­گذاری تنها راهی است که می­تواند زندگی شما را در مسیر روشنی بیندازد و مطمئنتان می­سازد که هر ثانیه از 168 ساعت موجود در یک هفته را به طور عاقلانه و مفیدی سرمایه­گذاری می­کنید.

تنها راهی که می­توانید شایسته­تر و نتیجه­بخش­تر برای دست­یابی به اهدافتان کار کنید انتخاب اولویت­ها در رابطه با اهدافتان است.